Bundan sonra olacakları biliyorum.

Sevgi ve ilgiye en çok ihtiyaç duyduğun anda senin de yanında ben vardım yine. Bütün enerjimi sana harcamaya çalıştım; sen kendini bir parçacık bile olsa daha iyi hisset diye. Ama biliyorum yine olacakları bundan sonra da. Sen bunalımlarından, deprosyanundan, duygusal çöküntülerinden ve hatta can sıkıntından bile kurtulmak için beni soğururken, geride bitik bir ben, solmuş bir beden bırakacaksın farkında olmadan. Farkında olmak istemeyerek!

Mutluluk hayatındaki en büyük hedef olan insanoğlu için, bunu bencillik değil hayatta kalma çabası olarak algılayacaksın sen de. Üstüne basarak tırmandığın kanatları umursamadan. Basarken kırdığın kanatları. Evet, bir kez daha ayakta kalmayı başardın sen de. Bir aşk, bir ayrılık savaşını daha kazandın. Geride bıraktın.

Benim kanatlarıma ne oldu peki! Hayır, artık onları kullanmayacağıma söz vermiştim ben. Kimsenin onları görmesine bile izin vermeyecektim hani. Hani artık daha fazla ağırlık taşımayacaktım üstlerinde. Hani bir kez daha birini iyileştirmeye çalışmayacaktım kırılmasınlar diye tekrar ve tekrar. Bencilce sargıya alınmasına izin vermeyecektim artık hani.



Bir kez daha içimdeki umudun sesini törpüleyemedim. Sebebi sen misin yoksa ben mi bu öfkenin.
Kızamıyorum bile sana. Kendimi yine savunmasız bıraktım diye kendime öfkem aslında. Hala kızamıyorum sana üzülme diye.

Bana kim yardım edecek peki, kim kollarını etrafımda kavuşturup "Üzülme" diyecek!

Yine hiç kimseye içimdeki kırgınlığı göstermeden köşeme çekileceğim tek başıma. Mutlu maskemi takıp tozlanmasına fırsat kalmamış yerinden günlük işlerime, hayatımdan gittikçe azalan kalıntılara geri döneceğim. Ölene kadar içmek isteyip ağlamamaya çalışarak, hayır daha yeterince içmedim diye günün ilk ışıklarına hakaretler savuracağım sessizce. Ama bu sefer son olacak. Çünkü başkalarını hayatta tutmaya çalışırken kendimde bunu başaracak enerjiyi tükettim.

Bir şimşek gibi hatırlayacağım seni daha sonra; bir anda beni bütün benliğimle kasup kavuran,
heryeri aydınlatan, içimdeki sesi bastıran birkaç saniyeliğine. Hatta kadere bile inanmamı sağladın o kısacık süre içerisinde daha önce kimsenin yapmadığı gibi.

Ama bitecek kuzum, biliyorum; sen yoluna devam etmeye hazır olunca.